Sahada Alın Teri Masa Başında Hatır Gönül-Malatya Futbolu ve Altyapı Gerçeği

Yıllardır kanayan Malatya futboluna, neşter vurmak için gelen Malatya merkez belediye başkanlığı, maalesef Malatya Yeşilyurtspor kulübünün altyapısına çare olamadı..! 

Malatya Yeşilyurtspor başta olmak üzere kentin köklü ve amatör kulüplerinde yeşil sahalara yetenekli Öz Malatyalı gençlerin çıkarılamaması, spor kamuoyunda en çok yüksek sesle dile getirilen dertlerin başında geliyor.

​Peki, sokaklarında binlerce yetenekli gencin koştuğu bu şehirde, profesyonel takımların 11’ine neden Malatyalı bir evlat yerleşemiyor? Sorunun cevabı sahada değil; yönetim odalarında, antrenör seçimlerinde ve ahbap-çavuş ilişkilerinde yatıyor.  

​YEŞİLYURTSPOR VE ALTYAPILARDAKİ BÜYÜK ÇIKMAZ

​Sezon başında süslü sloganlar ve altyapı seçme duyurularıyla gençleri Orduzu Pınarbaşı Sahası’na çağıran Malatya Yeşilyurtspor gibi kulüplerde, seçmeler bitip ligler başladığında acı tablo yine değişmiyor. Genç yetenekler büyük umutlarla formayı giymeyi beklerken, kadro yapılandırmaları ve ilk 11 tercihleri liyakatten ziyade kişisel yakınlıklara dayanıyor.  

​Altyapılara bütçe ayırmaktan kaçınan, genç takımları bir kulüp vizyonu değil de yük olarak gören zihniyet; Yetenekli genci değil, "tanıdığın yeğenini", "yöneticinin referansını" tercih ediyor.

​NEDEN MALATYALI FUTBOLCU YETİŞMİYOR?

​Malatya futbolunun altyapı çarkının kilitlenmesine neden olan temel sorunlar şöyle sıralanıyor:  

Liyakatsiz Yöneticiler: Kulüp yönetimlerine futbol vizyonu olan, akademiden anlayan isimler yerine; sırf kartvizit ya da siyasi/sosyal nüfuz için giren yöneticiler, altyapıyı "ikinci plan" olarak görüyor.

​Ahbap-Çavuş İlişkileri: Sahada ter döküp hakkıyla formayı isteyen yetenekli gençlerin önü, antrenör ve yönetici arasındaki "hatır-gönül" ilişkileriyle kesiliyor. Yeteneğe değil, referansa bakılan yerde adalet ölür, yetenek kaçar.

​Taktik ve Gelişim Yerine "Skor" Odaklı Antrenörler: Altyapı hocalarının oyuncu geliştirmek yerine kendi kariyerleri için altyapı liglerinde şampiyonluğa oynaması, bireysel yeteneklerin körelmesine yol açıyor. Akademik ve çağdaş antrenörlük diplomasına sahip teknik adamlar yerine "tanıdık antrenörler" göreve getiriliyor.

​Tesis ve Vizyon Yetersizliği: Yıllardır standart sentetik sahalara mahkûm edilen, profesyonel beslenme, analiz ve psikolojik destekten uzak bırakılan gençler, üst seviye futbolun gerektirdiği fiziksel ve zihinsel olgunluğa erişemiyor.

GENÇLER KÜSKÜN, FUTBOL AİLELERİ UMUTSUZ

​Tüm bu sistem eksikliği, Malatya’nın öz evlatlarını futboldan soğutuyor. Hak ettiği formayı alamayacağını anlayan yetenekli gençler ya erken yaşta futbolu bırakıyor ya da imkân bulabilirse şehir dışındaki akademi kulüplerinin yolunu tutuyor.  

​Kendi altyapısından sporcu çıkaramayan kulüpler ise her transfer döneminde dışarıdan yapılan bonservis ve maaş harcamalarıyla mali krizlerin eşiğine sürükleniyor. Oysa çözüm dışarıda değil, Malatya’nın kendi öz kaynaklarında.

​ÇÖZÜM İÇİN YENİ BİR ZİHNİYET ŞART

​Malatya Yeşilyurtspor ve kentteki diğer tüm kulüplerin altyapıda radikal bir zihniyet değişimine gitmesi kaçınılmazdır.

Altyapı yönetimi tamamen bağımsız, ehil ve liyakatli spor adamlarına teslim edilmeli,

​Oyuncu seçimlerinde "referans" değil, objektif performans verileri esas alınmalı,

​Antrenör kadroları hatırla değil, yetkinlik ve gelişim odaklı kriterlerle oluşturulmalıdır.

​Aksi takdirde Malatya tribünleri, kendi şehrinin çocuklarını yeşil sahada izleme özlemine daha uzun yıllar katlanmak zorunda kalacaktır.